Architektura, która łączyła Europę
W lipcowej odsłonie cyklu #TOP12KĘPNO przyglądamy się budynkowi poczty przy ul. Kościuszki – jednemu z najpiękniejszych przykładów neorenesansu w regionie. Obiekt powstał w 1889 roku według projektu Otto Webera i do dziś zachwyca detalami: czerwoną cegłą licową, jasnymi klinkierowymi zdobieniami, profilowanymi gzymsami oraz mansardowym dachem z ażurową balustradą. To nie tylko zabytek, ale także świadek dziejów – przez dziesięciolecia poczta była miejscem, od którego zaczynały się podróże ludzi i przesyłek.
Historia starsza niż budynek
Choć obecny gmach pochodzi z końca XIX wieku, kępińska poczta działała już od 1793 roku, a pierwsze formy komunikacji pocztowej istniały jeszcze wcześniej. Przez miasto przebiegał ważny szlak pocztowy z Warszawy przez Wrocław do Drezna – jedna z najistotniejszych dróg Europy Środkowej. Na wystawie czasowej w muzeum można zobaczyć mapę z 1751 roku wydaną przez oficynę Homannianae Heredes, która przedstawia tę historyczną trasę.
Ludzie i funkcje
Po odzyskaniu niepodległości w 1919 roku naczelnikiem poczty został Jan Espenner, a w latach 1925-1927 funkcję tę pełnił Pan Stanek, po którym stanowisko objął Jan Bieńkowski. Dawna poczta wraz z budynkiem gospodarczym zajmuje parcelę między ulicami Kościuszki, Staszica i Pocztową. Plac od strony dzisiejszej ul. Pocztowej służył prawdopodobnie jako miejsce postoju wozów pocztowych, wymiany koni i przeładunku przesyłek.
Warto zatrzymać się na chwilę
Latem wielu z nas rusza w drogę. Warto więc spojrzeć na ten budynek z uwagą – każda cegła, ozdobny gzyms i detal przypominają, że nie była to zwykła poczta, ale wizytówka rozwijającego się miasta, które łączyło się z Warszawą, Wrocławiem, Dreznem i resztą Europy.
Źródło: Muzeum Ziemi Kępińskiej
